Dilan Gitmez'in resimleri insanın pek de dünyanın merkezinde olmadığının sessiz, renkli ve estetik bir manifestosudur.

Başrol doğadadır, hem de hegemonik bir değerlendirme piramidi olmadan; sanatçı için her canlı mükemmel bir esin kaynağı ve estetik bir mucize olabilir. Bir sürüngen, yılan veya bukalemun görkemli bir duyumun, akıl ötesi bir maharetin, saklı bir estetiğin muhteşem bir taşıyıcısı olabilir. Böcekler mücevhere, yılanlar akarsulara dönüşür, kargalar vakur ve korkusuz pozlarıyla beklenmedik  bir ahengi ve lezzeti duyumsatabilirler. Türümüzün bağırtısı, kavga gürültüsü, kibiri, kiri ve yıkıcılığının toz bulutu arasında doğa hala kendine yer bulup gelişebiliyor hatta ileri gittiğimizde hemen ağır bir şekilde cezalandırıyor...

Sanatçımız onun kucağına koşup sığınanlara da koşulsuz şefkat ve huzur sunan sessiz ama muhteşem doğanın içinde olduğumuzu, bizim de oradan geldiğimizi, insan ve doğanın ayrılmaz birliğinin estetik dünyamızdaki izdüşümünü oluşturmanın çabasında... Doğanın bütünlüğü, tüm canlıların birbiriyle bağını, etkileşimini ve tümünün yer aldığı bir örgüyü imler. Bu muhteşem deseni bir örgü olarak düşünmek biz insanlara düşen sorumlulukları da tanımlar. Onu sevmek, korumak ve yenilenmesi için yoğun çalışmak, bu örgüyü görüp gözetmek insan soyunun diğer canlılara karşı ödevidir.