Yaklaşık 40 yıllık fotoğraf yolculuğum boyunca, merceğimi yöneltmekten hiç vazgeçemediğim konuların başında çiçekler gelir.

Makro objektifin arkasından doğaya baktıkça, renklerin ve formların zenginliği karşısında hayranlık duydum. Her bir çiçek, bulunduğu coğrafyanın ruhunu ve iklimini taşıyordu. Tropikal bir orkidenin gösterişli asaleti kadar dağ yamacında açan mütevazı bir kır çiçeğinin sadeliği de büyüleyiciydi. Her karede doğanın hem “sonsuz küçük” hem de “sonsuz büyük” gizemini keşfettim.
Paris’te Maison Européenne de la Photographie kütüphanesinde yaptığım araştırmalar, çiçek fotoğrafının sanıldığı kadar basit olmadığını bir kez daha gösterdi.

Nobuyoshi Araki’nin dramatik yorumları ya da Denis Brihat’nın bahçesindeki şiirsel dünyası gibi farklı yaklaşımlar, çiçeğin yalnızca estetik bir konu değil, fotoğrafçının iç dünyasının aynası olduğunu hatırlattı.

Bu sergide yer alan fotoğraflar, doğayla kurduğum kişisel ve ruhsal bağın bir ifadesidir. Bir çiçeğe yaklaştığınızda onu yalnızca görmezsiniz; onun iç dünyasına girersiniz. Çiçekler bize sevgiyi, sabrı ve geçiciliğin güzelliğini öğretir. Doğa bize bu armağanı cömertçe sunarken, biz de sevgiyi paylaşarak çoğaltabiliriz.
Bu sergiyle izleyiciyi farklı coğrafyalarda fotoğrafladığım çiçekler aracılığıyla doğanın gizemini keşfetmeye davet ediyorum.

Selim Bonfil